Obras Menestras

De punta a punta recorro el mapa de los platos de cuchara, cruzo el puente que me separa del río Carrión y de un sabor que, hace poco, me pudiste describir. Digno de mención el brillo de tus ojos, mientras me estás narrando lo que sentiste al degustar dicho plato, una menestra palentina.

-Nada que ver con las demás,

las que por obligación figuran cómo guarnición de platos a menudo reclamados. Las que se registran como primero de un menú, cuya estructura te recuerda que tu almuerzo va por pasos y etapas, con el único fin de complacer tu concepto de cantidad, guiando tu apetito hacía la saciedad y el aborrecimiento. Pan y vino incluido, Marcelino.

De verduras, de la huerta y de la temporada y en corte brunoise, es el fondo de una gran menestra.

Los palentinos, pletóricos, castizos y muy hogareños, suelen añadir a dicho guiso carne de cordero, chicha nutritiva y esencial de sus tierras y ganados fértiles.
La dieta, tanto de la sencillez como de la extravagancia, uno la complementa con un vino tinto y fiel. A tu alcance está todo terruño vinícola y productor cercano de caldos exquisitos. Testimonios y algo de documentación fugaz me hacen pensar que tú te decantaste por un Ribera del Duero y aplaudo tu voto.

Una menestra tiernamente elaborada, pletóricamente degustada y servida con esmero entre semana y a diario, me hace volver a un sabor inicial y tan sencillo, contando perlas menudas y opacas.

---------------------------------------------------------------------

Διατρέχω απ’άκρη σ’άκρη τον γαστρονομικό χάρτη των μαγειρεμένων πιάτων, διασχίζω τη γέφυρα που με χωρίζει από το ποτάμι Καριόν και από μία γεύση που, πρόσφατα, μου διηγήθηκες. Άξιο αναφοράς το βλέμμα σου, ενώ μου περιγράφεις αυτό που ένιωσες δοκιμάζοντας αυτό το πιάτο, ένα λαδερό, αρακάς της κατσαρόλας από την Παλένθια.

-Καμία σχέση με ό,τι είχα φάει μέχρι τώρα,

μπιζέλια που εξορισμού παίζουν το ρόλο γαρνιτούρας και συνοδείας συνηθισμένων πιάτων. Μπιζέλια που τρως για πρώτο πιάτο ενός μενού, του οποίου η δομή σου θυμίζει ότι το μεσημεριανό σου φαγητό είναι άλλη μία καθημερινή ρουτίνα και ο μόνος, μοναδικός σκοπός, είναι να ικανοποιήσει την έννοια της ποσότητας και του κορεσμού... ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φάτο.

Λαχανικά και ζαρζαβατικά, του κήπου και της εκάστοτε εποχής , κομμένα όλα a la brunoise, αποτελούν τη βάση αυτού του παραδοσιακού φαγητού.


Οι καστιλλιάνοι κάτοικοι της Παλένθια, πληθωρικοί και σπιτίσιοι, συνηθίζουν κατά την προετοιμασία αυτού του πιάτου, να προσθέτουν μικρά αρνίσια μπριζολάκια, κρέας ντόπιο και παραδοσιακό μιας γόνιμης γης, που φιλοξενεί στην αγκαλιά της ατέλειωτα κοπάδια.

Τόσο τα απλά, καθημερινά μας πιάτα, όσο και τα πιο εξεζητημένα, τα συνοδεύουμε με ένα κόκκινο, πιστό κρασί. Εάν βρεθείς συνδαιτυμόνας σε ένα τραπέζι στην Παλένθια έχεις κοντά, πολύ κοντά σου, χώμα, γη και έδαφος πλούσιο και πρόσφορο, που βγάζει κρασιά και μούστο εξαίρετο.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία σου και μία φωτογραφία, αντιλαμβάνομαι ότι αυτό το νόστιμο φαγητό το συνόδεψες με κρασί που βγαίνει στις ακτές του Ντουέρο και επικροτώ και επαυξάνω τούτη σου την επιλογή.

Ένα πιάτο λαδερό, με αγάπη και προσοχή φτιαγμένο, ένα πιάτο που απόλαυσες χωρίς ενδοιασμούς μια μέρα καθημερινή, με κάνει να γυρνώ στην πρώτη γεύση και απλή, μετρώντας χάντρες πράσινες και πυκνοϋφασμένες.